Personal

Brief | Vaarwel lieve Leonidas

Happy Moments

Vandaag namen we afscheid van onze dikke lieverd Leonidas, één van onze (liefste) katten. Alweer een vieze ziekte kwam onze kattenfamilie binnengeslopen en alweer nam zo’n ziekte het leven weg. Om de één of andere reden lijkt dat bij ons wel eerder de regel in de plaats van een uitzondering.

Lieve Leo, omdat ik in 2010 stiekem nog wel een kat erbij wou, zocht ik regelmatig eens op het internet naar nestjes met het pareltje dat onze familie kon vervolledigen. Op een gegeven moment vond ik jou, je was nog beschikbaar en na wat overtuiging bij Thierry, hij vond namelijk dat we voldoende katten in huis hadden, kwamen we jou bezoeken. Ook jouw broertje stal ons hart en was nog vrij, helaas liet het budget het niet toe jullie beide te nemen. Dolgelukkig waren we met jou, dat kleine pluizenbolletje. Je voelde je meteen thuis, liet je zeker niet doen door de huidige katten en de hond en al meteen maakte je deel uit van het gezin.

Ik weet nog goed, die ene keer dat ik mijn bord onbewaakt liet en je er stiekem vandoor was met mijn biefstuk. Ondanks dat ik niet zo blij was dat je er met mijn eten vandoor was vond ik het ongelooflijk grappig om zo’n klein mannetje met mijn biefstuk, die nog niet was aangesneden, te zien rondlopen. We noemden je ook vaak Zwitserland, je kwam met elke kat (en ook de hond) overeen en de groep leek met jou rustiger te zijn, compleet.

Je was werkelijk nog nooit ziek en ineens, bam. Letterlijk een week geleden werd je ziek en je werd opgenomen bij de dierenarts. Je had bloedarmoede en problemen met lever en nieren, maar van waar de symptomen kwamen, dat is helaas niet duidelijk geworden waardoor de oorzaak behandelen ook moeilijk was. Je kreeg de nodige medicijnen om de symptomen te bestrijden en zo hopelijk de oorzaak te vinden, maar helaas. Je mocht naar huis, in de hoop dat de thuisomgeving je goed zou doen, maar jij kwam naar huis om afscheid te nemen. Je kreeg bij de dierenarts nog eens een lading medicijnen vooraleer je naar huis vertrok en de dag nadien moest ik terug rapporteren hoe je dag was geweest. Helaas ging het niet goed, bij ons at je niet, ondanks dat je bij de dierenarts wel at en jouw temperatuur werd ook te laag. Je had opgegeven, je had gekozen om thuis bij ons te sterven.

We zouden je laten inslapen, zodat je niet verder zou moeten afzien. Gisterenavond genoten we nog van jouw aanwezigheid, afscheid nemen. Vroeg deze ochtend was het dan zo ver. Je kon niet meer, jouw laatste zuchtjes vonden plaats terwijl je in mijn armen lag. Je hebt nu geen pijn meer.

Dat je verschrikkelijk gemist gaat worden, dat moet ik je niet vertellen. We waren zo trots dat jij onze kat was, zo blij met jou, je was een heerlijke pluizenbol.

Veel liefs,
Jouw gezin

 

You Might Also Like

7 Comments

  • Reply
    Sandra
    28 september 2016 at 16:31

    Zo’n prachtige woorden. Sterkte! ?

  • Reply
    Lifeaholic.nl
    28 september 2016 at 18:16

    Heel erg veel sterkte met dit verlies! Hebben hier zelf twee lieve kattenvriendjes, leef met jullie mee ?

    • Reply
      Sarah
      28 september 2016 at 18:56

      Dank je! ? Knuffel die van jou maar extra hard.

  • Reply
    Joni
    28 september 2016 at 20:44

    Mooi ❤. Veel sterkte x

  • Reply
    A_nnick.
    29 september 2016 at 11:45

    Tranen en kiekenvel, lieve Sarah! Sterkte daar!

  • Reply
    Ester
    29 september 2016 at 19:29

    Veel sterkte, Sarah 🙁

  • Reply
    MamaExpert
    4 oktober 2016 at 19:53

    Niet echt een kattenvriend hier, maar een vriend verliezen is altijd een drama. Mooie tekst xx

  • Leave a Reply

    %d bloggers liken dit: