Kids

Arme Alexander

In de opvang is er een jongetje, wat ouder dan Enora dat blijkbaar telkens het onderspit moet delven. Ok, het is niet zo erg, maar toch heb ik compassie met dat kleine jongetje. Het is nu al een aantal keer gebeurd dat Enora aan zijn krulletjes trekt en op een gegeven moment heeft ze zelfs geprobeerd om hem te bijten in zijn nek.

bijtHet eerste wat we vragen als we haar gaan halen is “Is ze braaf geweest?” en de laatste dagen gaat het gelukkig terug wat beter, wat wilt zeggen dat ze vaak op tijd zijn om tegen Enora te zeggen dat ze dat niet mag doen. De onthaalmama’s zijn hier wel niet kwaad om en zij wijten het ook aan normaal peutergedrag. Maar toch is het iets wat wij allemaal meteen in de kiem willen smoren. We zouden niet willen dat ze het op een gegeven moment echt als slecht gedrag gaat gaan uitvoeren omdat we er te laks mee om gaan.

Hoe hebben jullie aan je 19 maanden oude peuter uitgelegd dat dit niet ok is?

 

 

 

You Might Also Like

6 Comments

  • Reply
    Annelore
    28 augustus 2015 at 21:24

    Bijten. Irritant. Onze kinderen hebben die fase ook allemaal gehad. De eerste keer probeer je het nog weg te wuiven, een paar dagen later sta je al met het schaamrood op je wangen nog voor je de opvang binnenloopt, bang dat hij/zij weer zal gebeten hebben.
    Wij bleven het tot vervelens toe uitleggen dat het niet mocht. Wat hier het meeste indruk maakte, is het zien van hun eigen tandafdrukjes in de arm van het ‘slachtoffer’. We lieten ze dan ook een kus/knuffel geven. Of het echt hielp, ik weet het niet. In ieder geval was het plots net zo snel weer over als dat het opgekomen was. Het is een fase dus… hoe cliché het ook klinkt.

    • Reply
      Sarah
      29 augustus 2015 at 07:43

      Dat is! Elke dag dat ik thuis kwam (als Thierry ze al had opgehaald) of als ik ze ging halen vroeg ik “en hoe ging het vandaag?”. Telkens was ik toch opgelucht als ze zeiden dat het beter ging. Ze probeerde wel nog eens om aan het haar te trekken maar ze hebben meteen kunnen reageren dat ze dat niet mag doen. Dat bijten probeert ze bij ons ook, zie mijn post over haar “driftbuien”. Een fase, 1 van de 4938373. 😉

  • Reply
    A_nnick.
    28 augustus 2015 at 21:41

    Wij hebben het geluk gehad dat Arthur dit nooit geprobeerd heeft. Ik hoor echter van verschillende ouders dat het regelmatig voorvalt hoor, Enora is dus lang niet de enige. Turie is ook eens thuisgekomen met een “bijtwonde” in zijn vinger. Wel zonder veel erg. Ik hoorde dat sommige ouders hun kinderen even in time-out zetten als ze gebeten hebben. Waarna ze proberen uit te leggen dat dit echt niet kan.
    Misschien kan je ook gewoon terugbijten? :p

    • Reply
      Sarah
      29 augustus 2015 at 07:45

      Heb dat ook al eens gedacht, terugbijten, maar denk dat ze nog niet zo erg is om zo’n maatregelen te treffen. ^^ Arthur is dan misschien eerder diegene die ze ook zou bijten. Ons Enora kan soms wel een hevig temperament hebben … Van wie zou ze dat hebben …

  • Reply
    Marie
    29 augustus 2015 at 05:52

    Bij Lukas is dat vanzelf beter gegaan, Sarah! Vorige week toen we bij de peuters gingen kijken, had hij wel even een krachtmeting met een groter haantje (waar Jeff helaas op ingegrepen heeft), maar dat vind ik helemaal niet erg. Ik hoorde bij Koppen dat ook kinderen/mensen een pikorde hebben, dus het lijkt me zeker niet abnormaal 😉

    • Reply
      Sarah
      29 augustus 2015 at 07:47

      Beet hij ook, Marie? Ik kan me dat precies niet meer herinneren … Ja, Enora doet dat nu ook omdat het kan hé. Alexander laat het gebeuren. Als ze het eens zou doen met een peuter die zich zou weren zou ze ook wel anders piepen denk ik.

    Leave a Reply

    %d bloggers liken dit: